Πάνω στο καρτεσιανό κονάριο είχε αυτό το πράμα που αρχικά έμοιαζε με καρκίνωμα.
[Σε επιστολόχαρτο]
Υπάρχει αυτό το αναλογικό knob εκεί πίσω βάλε τα γαμημένα σου δάχτυλα στη διχάλα του σβέρκου εκεί στην επίφυση να το πιάσεις άμα δε με πιστεύεις.
Κάτι γιαγιαδίστικες ψωριασμένες χερούκλες το πειράζουνε όποτε στο μπούτσο τους καπνίσει, το knob ρυθμίζει το modus της '''ύπαρξης''' τον τρόπο με τον οποίο το πνεύμα αλληλεπιδρά με την ύλη, ύλη, εννοώντας τον εξωτερικό κόσμο των αισθητών αντικειμένων όπως αυτός θεμελιώνεται στα ουσιώδη κατηγορήματα του Θεού, το πρόβλημα είναι ότι το knob δεν θα έπρεπε να βρίσκεται καν εκεί πέρα, προϋποτίθεται ,δηλαδή, ότι, o τύπος, την πούτσισε από το αρχικό γεγονός ότι το knob υφίσταται, καμία από τις ενδείξεις δεν είναι συμφέρουσα καθεμιά τους μπορεί να τα σκατώσει με διαφορετικούς τρόπους, φυσικά οι ενδείξεις δεν έχουν πεπερασμένη πληθυκότητα, επίσης οι 'ποσότητες' που χρησιμοποιούν είναι σχετικές με την ριζικότερη σημασία της λέξης μερικά χιλιόγραμμα σε μικρές μαύρες γραμμούλες και η αίσθηση της περιστροφής της πραγματικότητας, [παράφραση] [παράνοια] [παρανόηση] [διαστρέβλωση] [το να αντιλαμβάνεται μόνο μία απόχρωση] [λογύδρια] [όλοι μιλάνε γι' αυτόν, περπατάει και τους ακούει, πιάνει τις λέξεις, τις πιάνει δεν είναι χαζός, όταν μιλάνε λένε πράγματα ενοχλητικά δε θέλει να τ' ακούει, πάλι λένε όλο λένε αυτές τις μαλακίες, τις ποταπότητες, δεν είχε όρεξη ν' ακούσει τις ανοησίες τους, είναι σχετικά βαρετό δηλαδή σαφέστατα θα είχε καλύτερα πράγματα να κάνει, αυτές λένε ξέρουνε πού μένει, λένε αυτές, το είπανε, λένε ξέρουνε πού μένει, καλέ, αυτές ξέρουνε πού μένει λένε θα 'ρθούνε σπίτι του όταν φύγουν όλοι και θα, και θα, και θα κάτι δεν ακούγεται καλά, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές έχουν πολύ πρίμες φωνές είναι πολύ ιδιαίτερα, αβάσταχτα, ενοχλητική η νότα της, η νότα της είναι ανυπόφορη για να λέμε του στραβού το δίκιο, συντονίστηκε με το τύμπανο του το οποίο τρίζει όταν αυτή προφέρει τις λέξεις, είναι εφιαλτικό, αυτές είπαν ότι θα τον χτυπήσουν, να κλειστεί μέσα στο σπίτι του που είναι η ασφάλεια δηλαδή, εκεί δεν έχει κανέναν, εκεί έχει ησυχία, πάνω στο κρεβάτι, θα έπρεπε να κάτσει κάτω απ' τα σκεπάσματα, για μέρες αυτό, βέβαια, θα το έκανε αυτό για μέρες, το φαγητό το τρώνε μόνο τα καλά παιδιά, συνήθως, δηλαδή, κι αυτό, δεν υπάρχει πραγματικό άσυλο, δυνατότητα ασυλίας δηλαδή, αυτός ο μαλάκας όμως κατέληξε να πιστεύει πως αν δεν έπεφτε από την ταράτσα θα του δολοφονούσαν την οικογένεια.]
Σα να είναι πετάλι. Ποιός Θεός;
Κάτι γιαγιαδίστικες ψωριασμένες χερούκλες το πειράζουνε όποτε στο μπούτσο τους καπνίσει, το knob ρυθμίζει το modus της '''ύπαρξης''' τον τρόπο με τον οποίο το πνεύμα αλληλεπιδρά με την ύλη, ύλη, εννοώντας τον εξωτερικό κόσμο των αισθητών αντικειμένων όπως αυτός θεμελιώνεται στα ουσιώδη κατηγορήματα του Θεού, το πρόβλημα είναι ότι το knob δεν θα έπρεπε να βρίσκεται καν εκεί πέρα, προϋποτίθεται ,δηλαδή, ότι, o τύπος, την πούτσισε από το αρχικό γεγονός ότι το knob υφίσταται, καμία από τις ενδείξεις δεν είναι συμφέρουσα καθεμιά τους μπορεί να τα σκατώσει με διαφορετικούς τρόπους, φυσικά οι ενδείξεις δεν έχουν πεπερασμένη πληθυκότητα, επίσης οι 'ποσότητες' που χρησιμοποιούν είναι σχετικές με την ριζικότερη σημασία της λέξης μερικά χιλιόγραμμα σε μικρές μαύρες γραμμούλες και η αίσθηση της περιστροφής της πραγματικότητας, [παράφραση] [παράνοια] [παρανόηση] [διαστρέβλωση] [το να αντιλαμβάνεται μόνο μία απόχρωση] [λογύδρια] [όλοι μιλάνε γι' αυτόν, περπατάει και τους ακούει, πιάνει τις λέξεις, τις πιάνει δεν είναι χαζός, όταν μιλάνε λένε πράγματα ενοχλητικά δε θέλει να τ' ακούει, πάλι λένε όλο λένε αυτές τις μαλακίες, τις ποταπότητες, δεν είχε όρεξη ν' ακούσει τις ανοησίες τους, είναι σχετικά βαρετό δηλαδή σαφέστατα θα είχε καλύτερα πράγματα να κάνει, αυτές λένε ξέρουνε πού μένει, λένε αυτές, το είπανε, λένε ξέρουνε πού μένει, καλέ, αυτές ξέρουνε πού μένει λένε θα 'ρθούνε σπίτι του όταν φύγουν όλοι και θα, και θα, και θα κάτι δεν ακούγεται καλά, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές, αυτές, ταχυπαλμία, αυτές έχουν πολύ πρίμες φωνές είναι πολύ ιδιαίτερα, αβάσταχτα, ενοχλητική η νότα της, η νότα της είναι ανυπόφορη για να λέμε του στραβού το δίκιο, συντονίστηκε με το τύμπανο του το οποίο τρίζει όταν αυτή προφέρει τις λέξεις, είναι εφιαλτικό, αυτές είπαν ότι θα τον χτυπήσουν, να κλειστεί μέσα στο σπίτι του που είναι η ασφάλεια δηλαδή, εκεί δεν έχει κανέναν, εκεί έχει ησυχία, πάνω στο κρεβάτι, θα έπρεπε να κάτσει κάτω απ' τα σκεπάσματα, για μέρες αυτό, βέβαια, θα το έκανε αυτό για μέρες, το φαγητό το τρώνε μόνο τα καλά παιδιά, συνήθως, δηλαδή, κι αυτό, δεν υπάρχει πραγματικό άσυλο, δυνατότητα ασυλίας δηλαδή, αυτός ο μαλάκας όμως κατέληξε να πιστεύει πως αν δεν έπεφτε από την ταράτσα θα του δολοφονούσαν την οικογένεια.]
Σα να είναι πετάλι. Ποιός Θεός;
