Κυριακή 29 Ιουνίου 2014

Locus Communis






















Avaritia
Gula
Acidia
Luxuria
Ira
Tristitia
Invidia
Superbia




Σάββατο 28 Ιουνίου 2014

Le Bourgeois gentilhomme







[Προφερέ το σωστά ρε!  
Με την φωνή της Tautou, με πάθος και συναίσθημα στη φωνή, δείξε ότι είσαι ζωντανός ,γαμώ τω Θεώ, και μάθε να λες τις λέξεις, μάθε να τις αφήνεις να μπαίνουνε μέσα σου, μη τις πηδάς σα να 'ναι τίποτα τσουλάκι@ που δε σε νοιάξανε.
<ο ήχος αυτής της περίφρασης χαιδεύει το καβλί μου> ]










































Φανταστικό πορτραίτο #3,14159265358979323846
οβ δε μέιλ λολίτα ζάνρα
Ήταν 3 ώρες μεγαλύτερος από έμβρυο και έδειχνε ακόμα μικρότερος κι απ' αυτό. Τα κατακόκκινα σαρκώδη χείλια του σχεδόν με τύφλωναν σε σημείο που αναγκαζόμουν να τα αποφεύγω γιατί μου ήταν απολύτως αδύνατον να υποκριθώ πως το πρόσωπό του δεν ήταν εφάμιλλο με την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Η περίσταση κατά την οποία ένας άνθρωπος είναι τόσο όμορφος που θέλεις να βγάλεις τους βολβούς των ματιών σου με τα χέρια σου και να τους εκσφενδονίσεις  με στόμφο στη μάπα του για να δηλώσεις ότι ενίστασαι σε αυτό που συμβαίνει. Του είδους η ομορφιά που αποτελεί τέτοια ενοχλητική κραυγαλεότητα που δέον εστί να τη μουτζουρώσεις χρησιμοποιώντας μαύρο μαρκαδόρο, με μίσος ταξικό και μειδίαμα επαναστατικό, με απώτερο σκοπό την επανεδραίωση της (νοητικής σου) τάξεως. Η άγρια ομορφιά που κουβαλάει σε μερικούς ανθρώπους η νεότητα ,σε σημείο που περιμένεις ότι κάποτε  θα καταρρεύσει στον ίδιο της τον εαυτό ,λόγω υπερσυσσώρευσης, και θα εκραγεί σαν 10.000 βόμβες υδρογόνου σκοτώνοντας κάθε τι ζωντανό στο πέρασμά της. Το τέλος του κόσμου. Ήταν σχετικά βέβαιο πως είχε υπάρξει ο Gaius Iulius Caesar Germanicus Caligula. Μπορούσα να τον φανταστώ να μασουλάει μανιασμένα τον έμβρυο γιό του (για να μοιάσει στον Δία) τον οποίο είχε αποσπάσει με τα δόντια του από τα σπλάχνα της αδελφής του μετά από μια κακότεχνη αυτοσχέδια Καισαρική τομή. Ένας τρελός Caligula και  μία ημιλυπόθιμη Drusilla δεμένη χειροπόδαρα στο αυτοκρατορικό κρεβάτι. Είχε αγαπήσει την αδελφούλα του Iulia Drusilla από τότε που γεννήθηκε, τόσο που δεν έπαψε να γεύεται τον έρωτά της ακόμη και αφού είχε ξεψυχήσει. Ο θάνατος δεν είναι το τέλος του κόσμου και τα λοιπά. Όταν εκείνη ψηνόταν στον πυρετό, δεν είχε αφήσει το πλευρό της, το είχε μουρμουρίσει όλη η αυτοκρατορική αυλή. Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε όμως για τον λεγόμενον ή τα λεγόμενα, ήταν υπερβολικά αυτάρεσκος και παράφρων για να τον αγγίξουν."I have existed from the morning of the world and I shall exist  until the last stars fall from  the night. Although I have taken the form of Gaius Caligula, I am all men as I am no man and therefore I am God" είχε δηλώσει μπροστά σε μια έντρομη Σύγκλητο. Είχε πιστέψει ότι είναι Θεός και όποιος διαφωνούσε έχανε το κεφάλι του. Αυτοί οι γαλαζοαίματοι είναι πάντα λίγο τρομακτικοί. Όταν πέθανε τον αποχαιρέτησα στον ύπνο μου. 



















"Caligula couldn't have done Caligula better than John Hurt did Caligula."*

https://www.youtube.com/watch?v=JucnjEInfOk 
https://www.youtube.com/watch?v=FJQPXU-pBqg 






*sauce:www.salon.com





female lolita Παράλληλο από φίλο κτήνος: Η δική μου Λολίτα, το αέναο ερωτικό παιχνίδισμα.





༳/

                           















Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014

Τα ημερολόγια του Ἀχιλλέως Μέρος ΙΙΙ

"There is no love in your violence"
Kakihara Tetsuya, Ichi the killer


















Αλλά ο Απόλλων Φοίβος στημένος πλάι στον Έκτορα τώρα φωνάζει
:((( «  Έκτωρ μη βγείς τόσο μπροστά να πολεμήσεις, μείνε  
με τους πολλούς, εκεί περίμενέ τον, μέσα στην ταραχή  
της μάχης, μήπως σου ρίξει το κοντάρι του
 ή πέσει πάνω σου με το σπαθί του!!!! » :((( 1



Πώς στης μαύρης νυχτας το σκοτάδι, ανάμεσα σε άλλα αστέρια
προβάλλει ο Αποσπερίτης, το πιο ωραίο αστέρι του ουρανού,
παρόμοια λάμψη ανέδινε η κοφτερή αιχμή του δόρατος
που κράδαινε ο Αχιλλέας στο δεξί του χέρι, γυρεύοντας
τον όλεθρο του θείου Έκτορα· συνάμα τ'όμορφο κορμί του
μελετούσε, να βρει το πιό ευάλωτο σημείο.
Τ' άλλο του σώμα ήταν καλυμμένο μ' εκείνα τα ωραία,
χάλκινα όπλα, αυτά που πήρε τότε, σκοτώνοντας
τον Πάτροκλο· φαινόταν μόνο η κλείδωση στη δέση
ώμων και λαιμού, πλάι στο λαρύγγι, οπού το χτύπημα
μοιραίο πέφτει αυτοστιγμή.
Εκεί ο θείος Αχιλλέας σημάδεψε με το κοντάρι του
τον Έκτορα που ορμούσε· βγήκε αντίκρυ ο χαλκός,
περνώντας το λαιμό,όμως χαλκόβαρο το δόρυ δεν έκοψε
και το λαρύγγι, για να μπορεί να δώσει απόκριση στα λόγια του.
Γκρεμίστηκε αυτός στη γη, κι ο θείος Αχιλλέας μ' έπαρση
καυχήθηκε:
«Έκτωρ, μπορεί να το φαντάστηκες, απογυμνώνοντας
τότε τον Πάτροκλο πως την γλίτωνες· δεν πήγε καν,
ξεμωραμένε, το μυαλό σου σ'εμένα που έλειπα.
Όμως εγώ, φίλος και σύντροφος ανώτερος,αν τότε
ξέμεινα μακριά στα βαθουλά καράβια, έγινα τώρα
ο εκδικητής, που σου παρέλυσε τα γόνατα.
Γύπες και σκύλοι εσένα θα σε τραβολογούν ατιμασμένον,
ενώ σ' εκείνον οι Αργίτες θα προσφέρουν έντιμη ταφή » 2

[...]Πεθαίνοντας είπε ο μέγας κορυθαίολος Έκτωρ:
« Ω ναι, καλά σε ξέρω και το βλέπω, δε θα μπορέσω
να σε πείσω, γιατί είναι εσένα από σίδερο η καρδιά σου.
Πρόσεξε μόνο μήπως σε βρει εξαιτίας μου οργή θεού,
τη μέρα εκείνη, που κι εσένα ο Πάρης κι ο Απόλλων
Φοίβος, ας είσαι ο γενναίος που είσαι, στις πύλες
που τις λεν Σκαιές, θα σε χαλάσουν. »
Ήταν αυτά τα τελευταία λόγια, ο θάνατος
του σφράγισε τα μάτια, κι από τα μέλη του πετώντας
έφυγε η ψυχή του, στον Άδη κατεβαίνοντας,
τη μοίρα του θρηνώντας, την ανθηρή του νιότη,
το αρρενωπό κορμί του.
Τότε ο θείος Αχιλλέας, κι ας ήταν πια νεκρός, του λέει:
«Πέθανε τώρα εσύ· κι όσο για μένα, θα τον υποδεχτώ
τον θάνατο,όποτε κι όπως τον ορίσει ο Δίας
κι οι άλλοι αθάνατοι θεοί
» 3





ΤΙΤΛΟΣ: "Ι love it when you kill me"
Γράφονται τα εξής, μετά θάνατον Έκτορος (από τον Άδη)



10 Απριλίου 2080,

"Listen, when you give pain to someone, 
don't think about the pain that person is feeling. 
Just concentrate on how good it feels to be  
causing someone pain. That's the best 
thing you can do for a true masochist"
Kakihara Τetsuya 

Ἀχιλλέα,
H αλήθεια είναι ότι μου άρεσε πολύ όταν με τρύπησες με το κοντάρι σου.
Η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε παραπάνω από ότι θα ήταν φυσιολογικό όταν με τρύπησες με το κονταρι σου. Γεμίσαμε αίματα και μετά από δευτερόλεπτα με είχε ήδη συνεπάρει αυτή η ΑΓΡΙΑ ΧΑΡΑ που δημιουργεί η ανακούφιση του πόνου και η μεθυστική μυρωδιά του φρέσκου ρέοντος αίματος.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν αρκετό.
Δεν το σεξουαλικοποίησα στο μυαλό μου, αν και το σώμα μου σαφώς το είδε έτσι.
Απλά ήθελα να συνεχίσεις αυτό που έκανες.
Ήθελα ξανά να νιώσω τα δάχτυλά σου στο δέρμα μου 
                               και μετά τον πόνο 
                               και μετά τα αίματα
αλλά θα έπρεπε ο πόνος να γίνεται όλο και πιο έντονος.
Όταν διαπέρασες με το γιγάντιο κοντάρι σου το λαιμό μου, με απλές και σίγουρες κινήσεις, ένιωσα απλά ότι δεθήκαμε με έναν τρόπο αρχέγονο. (Υπάρχουν πιό βεβαρημένες οντολογικά διεισδήσεις από τις σωματικά κοινότοπες.) Αυτός που προκαλεί τον πόνο και αυτός που τον δέχεται- και χρειάζεται- για να αναπαυθεί η ψυχή του, ράβονται με έναν δεσμό τόσο χωμάτινο, όσο ο πρώτος Αδάμ.
Οξύς πόνος.
Γρήγοροι χτύποι καρδιάς.
Εκείνο το συγκεκριμένο σημείο μέσα στον εγκέφαλο, 
δεξιά και πάνω δέκα εκατοστά κάτω από το οστούν του κρανίου στην κορφή της κεφαλής
τους νευρώνες του οποίου νιώθεις να ηλεκτρίζονται  και να πάλλονται σε τέτοιες στιγμές.
Η ηδονική ροή του φρέσκου αίματος.
Συναίσθημα ευφορίας.
Διαστολή κόρεων ματιών.
Εξιταρισμένη γαλήνη.
Μας περιέλουσαν οι ενδορφίνες που παρήγαγε το ενδοκρινικό μου εργοστάσιο
(τα παυσίπονα και το σύστημα ανταμοιβής του ανθρώπινου σώματος) 
Όλα ήταν γρήγορα.
Στο ρυθμό που χτυπούσε ο σφιγμός μου.
Οι Kakihara αυτού του κόσμου ψάχνουν πάντα τον τέλειο πόνο.
Πεινάς για τον πόνο όπως η νυμφομανής διψά για το καβλί.
Τι παράξενο σε αυτή την κοινωνία να τέρπεσαι από το άσχημο και το βλαπτικό και όχι μόνο από το όμορφο και το ευχάριστο.
Τι παράξενο ν'αγαπάς έναν άνθρωπο επειδή σε έκανε να ματώσεις μετά από χρόνια στέγνας.
Οι άνθρωποι που στρεβλά συνέδεσαν τη χαρά, την ανακούφιση, τη θαλπωρή, το σμίξιμο με τον πόνο
Πόσο έκλιτα κουρδίστηκαν τα μυαλά μας.
       
Θα μπορούσα να πω ότι σιχάθηκα (και δεν μπορώ άλλο) να κρύβομαι [κι ας αποστρέψει απ' εμού ο Πρίαμος]. 
Ο Πάτροκλος έπρεπε να φύγει από τη μέση και δεν το μετάνιωσα ούτε στιγμή. 
Ας την κάψουνε την Τροία, ποσώς με ενδιαφέρει.(Αυτό δεν είναι αλήθεια, αλλά δεν θέλω να το σκέφτομαι.)
Η γκρίνια της οικογένειάς μου και της Ανδρομάχης για την """"προσήλωση στο καθήκον που ευλαβικά επεδείκνυα"""" αυτοκτονικά κυνηγόντας να σε βρώ , και ο φόβος του θανάτου, δεν ηταν ΤΙΠΟΤΑ μπροστά στο γέρας που πληρώθηκα από σένα. Ανταμοιβή που ξεπέρασε τις πιο αισιόδοξες Μεγάλες Προσδοκίες μου. Ο θάνατος απ' το δικό σου χέρι. 
Κι εγώ,
δεν νιώθω πιά παγιδευμένος μες στο σώμα μου.








Σε περιμένω εδώ Κάτω,
 Έναρα κράτησες τα μέλη μου, 
είχα φροντίσει όμως να κρύψω μέσα 
στο κρέας και το νου μου, 
για να τον ντροπιάσεις κι αυτόν
,γέρας ολόδικό σου,
 σέρνοντας και ξεσκίζοντας 
κι αυτόν στους δρόμους.
,Έκτωρ, Πριάμου γιός,
εχθρός, 
δικός σου.





























































































































 
[Ichi the killer, ταινία, Manga]






---------------------------------------------------------------------------------------------------------
1. Υ,377-378
2. Χ,317-339
3. Χ,354-366






























Υποτιτλος: Ιλιάδα με μαζοχισμό και Ichi the killer, όπως λέμε παστίτσιο με πέτρες και μερέντα.

Κυριακή 22 Ιουνίου 2014

ΜΟΝΟΖΥΓΩΤΙΚΑ ΔΙΔΥΜΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ


Αν η ζωή ήταν RPG θα την έπαιζα όλη μέρα
ΠΛΟΚΗ: 'Ενας gamer που δεν έχει ζωή [homestuck, shut-in, nolifer, basementdueler, παρέχονται εδώ ως επίσημες ορολογίες από την Ψυχιατρική Επιστήμη]. Όπως οι περισσότεροι αυτο-εξόριστοι/αυτο-εσώκλειστοι, ένας συνδυασμός φόβου και ανικανότητας δικαιολογούν την προτίμησή του στον online Παιχνιδόκοσμο από τον irl Σκατόκοσμο. Είναι οι ίδιες παράμετροι που του χρησιμεύουν και ως δικαιολογίες για την κατάστασή του, για την οποία ενίοτε γκρινιάζει (κυρίως γκρινοιάζει). Σε μια έκλαμψη μηδενιστικού αστεϊσμού δηλώνει βρωντόφωνα: "Αν η ζωή ήταν RPG θα την έπαιζα όλη μέρα!" Η φράση εδώ σημαίνει, πως για αυτόν τα mmorpg είναι μια εύκολη και ευχάριστη διαδικασία την οποία γνωρίζει να επιτελεί αποτελεσματικά, (σε αντίθεση με την υλική ζωή), και αν η τελευταία (πραγματική ζωή), προσομοίαζε περισσότερο τα πρώτα (mmorpg), θα ασχολούνταν μαζί της αρκετά περισσότερο ή με κάποιο εμφανή ζήλο. Το επόμενο πρωί ξυπνά και η πραγματική ζωή του έχει μετατραπεί σε online παιχνίδι ρόλων με πολλαπλούς παίκτες (Η ευχή του έγινε πραγματικότητα). 
ΤΕΛΙΚΟ ΠΛΑΝΟ: Βλέπουμε να τον απομακρύνει  από το σπίτι του, ασθενοφόρο της Ψυχιατρικής Κλινικής. Τον μεταφέρουν λευκόστολοι με φορείο, ενώ βρίσκεται σε κατατονική κατάσταση και ακινητοποιημένος με λουριά.


Αν η ζωή ήταν RPG θα την έπαιζα όλη μέρα
ΠΛΟΚΗ: Ένας άνθρωπος ξυπνά και η ζωή του έχει μετατραπεί σε roleplaying game τύπου Dungeons and Dragons. Συνειδητοποιώντας με αυτή τη γελοιώδη οντολογική μεταστροφή που ερήμην του συνέβη στο (ατομικό)  Σύμπαν του, την ασημαντότητα της ανθρώπινης ζωής, και δη της δικής του, η οποία με το τελευταίο συμβάν  του δείχνει κραυγαλέα πως τούτος ο κόσμος είναι για γέλια και δεν χρειάζεται να τον παίρνουμε στα σοβαρά, αποφασίζει να επιδοθεί σε ολοήμερο αυνανισμό αφήνοντας στην άκρη σαθρές ψευδαισθήσεις για στόχους, όνειρα, κοινωνία και ανεκτό βίο. Ενστερνίζεται έτσι μια μηδενιστική στάση απέναντι στη ζωή τελώντας ενσυνείδητα την ασημαντότερη των ενεργειών, πλέον όμως ορίζοντάς την ως πυλώνα της ύπαρξής του, ειρωνευόμενος τον κόσμο του και αρνούμενος να συμμετέχει στο φιάσκο που του παραδόθηκε. Την μπαίζει ξαπλωμένος σε ένα τολκινικό πράσινο λιβάδι, αγνοώντας επιδεικτικά το party  του που περιμένει να ξεκινήσουν την πρώτη αποστολή, μέχρι που αρχίζει να αιμοραγεί από την πολύωρη κακοποίηση του πέους του. Ο Dungeon Μaster ρίχνει το ζάρι, Damage : 5. Συνεχίζει να αιμορραγεί. Ξανά.  Damage: 4. Life: -3. O χαρακτήρας του πεθαίνει και κανείς στο party δεν έχει προλάβει να μάθει resurection spells.
Insert coin to continue playing
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
ΤΕΛΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: GAME OVER